Ένας τόπος που δεν γεννήθηκε μονομιάς, αλλά διαμορφώθηκε αργά, από ανθρώπους, εποχές και ανάγκες.
Κατά την Επανάσταση του 1821, η Κρεμαστή συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την ελευθερία, ως μέρος της συλλογικής αντίστασης της περιοχής.
Το χωριό δέχθηκε επίθεση από Τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις. Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν επί τρεις ημέρες, σε μία από τις πιο δραματικές στιγμές της ιστορίας του.
Ξεκινά το μεγάλο κύμα μετανάστευσης προς την Αμερική, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και αλλάζοντας οριστικά τη δομή της κοινότητας.
Η εσωτερική μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα οδηγεί στη σταδιακή πληθυσμιακή κάμψη και σε μια πιο σιωπηλή εποχή για την Κρεμαστή.
Κρυμμένη ανάμεσα στις σκιερές καρυδιές και τα πέτρινα μονοπάτια, στέκει αγέρωχη από τον Μάιο του 1722. Όχι απλώς ως κατασκευή, αλλά ως μάρτυρας ζωής.
Εκεί όπου ο χρόνος δεν έτρεξε.
Απλώς κύλησε, όπως το νερό.
Σήμερα, η Κρεμαστή παραμένει ένας τόπος ήσυχος και διακριτικός. Με λίγους μόνιμους κατοίκους, αλλά με έντονη μνήμη και παρουσία.
Οι άνθρωποι που έμειναν συνεχίζουν να φροντίζουν τον τόπο τους, να κρατούν ζωντανές τις ιστορίες και να υποδέχονται όσους επιστρέφουν.
Γιατί η ιστορία δεν τελειώνει. Απλώς συνεχίζεται, με άλλους ρυθμούς.